|
سايت
مسعود عطايى سروده
هايى از
"فصل خاموشی"،
نسخهء ويژهء
چاپ |
بگذار بگویند
بگذار بگویند که پابندِ تو هستم
بگذار بگویند که دیوانه و مستم
بگذار بگویند که من سُست و زبونم
وزعشق تو گمراه ِ بیابان ِ جنونم
بگذار بگویند که بی ارج و غرورم
وز خصلت ِ مردانگی و شرم بدورم
بگذار بگویند مرا دوست نداری
زین عشق ثمر نیست مراجزغم و خواری
بگذار بگویند که تنها شده این مرد
بگذار بگویند که رسوا شده از درد
بگذار مراترک کنند عالم و آدم
بگذار بخشکد نَفَسم از ستم و غم
بگذار نیایند عزیزان بسرایم
بگذار نگویند جوابی به ندایم
بگذار بخندند و بگویند و بجوشند
بگذارکه در مرگِ من خسته بکوشند
بگذار بگویند که من بی سرو پایم
ِبه ز آنکه بگویند:جدا-ازتوجدایم !
۳۱/ ۱/ ۲۰۰۲
مسعود عطائی