ژاله اصفهانى درباره کتاب شعله هاى پاييزى مى نويسد:
گرماى دلپذير شعله ها آن چنان از برگ برگ اين دفتر بر ما مى وزد كه مشتاق و منتظر به سراغ پاييز شاعرانه مى شتابيم و مى پرسيم چرا پاييز، بهار را چه شده است؟ شايد از زبان رمز بشنويم كه جوانه هاى جوانى جا به رنگ هاى شعله هاى پاييزى سپرده اند. هر فصلى زيبايى و ابهت خويش را داراست، اگر انسان شعله ى جان فروزان خود را در آن برافروزد.
تاريخ ادبيات، هنرمندان بزرگى را به ياد دارد كه جهان افروز و چند استعدادى بوده اند. برترين نمونه عمر خيام اين رياضى دان و ستاره شناس شهير است كه نبوغ شعرى او سراسر جهان را فراگرفته و قرن ها نسل هاى ايرانى را سربلند كرده و خواهد كرد.
در عصرى كه گذشت آنتوان چخوف ـ پزشك، نويسنده، دراماتيست روس، با طنز ويرانگر و سازنده خويش شهرت جهانى يافت، البته در تمام رشته هاى كار، انسان هاى چند استعدادى وجود داشته و دارند، كه در اين جا شاعران چنداستعدادى در نظرند و دكتر مسعود عطايى آهنگساز، شاعر، نويسنده و پزشك از آنان است. او از فضاى درد و دارو، به دنياى روياهاى رنگارنگ شاعرانه رو مى كند و با سروده هاى خود ما را به رشك و ستايش مى آرد.
موضوع و تم اساسى عر مسعود عطايي انسان و آزادى اوست، در ايران و جهان. دلبستگى به وطن است و يادها و يادگارها در غبار انبدوه مهاجرت كه مدام شاعر را مى آزاراند، و كدام شاعرى است كه دور از زادگاه و زبان مادرى بتواند خشنود باشد؟ اما بايد زيست و بيشتر و بهتر آفريد.....
مسعئد عطايى شاعرى است خوش بين و شادى آفرين كه هرگز از محنت ديگران بى غم نيست. فواره فريادش وقتى بلند مى شود كه مردم را در اسارت سيه كاران مى بيند. در آن صورت بى كار و بركنار نمى نشيند كه سلاح شاعر ـ سروده هاى اوست.
از سويي ديگر، بيشتر شعرهاى عطايى ليريك و عاشقانه است. اما نه عشق افلاطونى و عرفانى. عشق زمينى است. مردى كه در غزل هاى او سخن مى گويد، خيلى جوان است، گويى با نخستين عشق اش حرف مى زند سرشار از شوق و شرم، با سادگى و بى تكلفى.
دلم هواى غزل كرده، خوب من بنشين
كه دز مقابل روى خوش ات غزل خوانم
"خوب من" يادآور "نازنين" زنده ياد احمد شاملو است كه خطابى است صميمانه و نو.
لازم به يادآورى است كه ممكن است برخى از نوپردازان، سروده هاى مسعود عطايي را با شعر رايج امروز ايران، شعر نيمايى و شعر آزاد، همخوان نشمارند. همچنان كه در مورد شاعر زنده ياد فريدون مشيرى چنين نظريه اى ديده شد اما از شهرت و محبوبيت او ذره اى نكاست.
اگر شاعر بتواند گوهر احساس و شعله انديشه هاى والاى خود را زيبا و تاثيرگذار بيان كند، چنان كه بر دل ها نشيند و به كار مردم آيد، نقش هنرمندانه خود را با پيروزى انجام داده است.
فروزان باد شعله هاى شعر سراينده عزيزمان دكتر مسعود عطايى
ژاله اصفهانى
لندن، فوريه 2001