بزرگ علوی درباره کتاب بر بال‏های خيال مى نويسد

هنر داستان‏نويسی در مشرق‏زمين به سنتی چندصدساله تکيه دارد. داستان‏نويسی در مشرق‏زمين در داستان‏های مذهبی کتب مقدس و در تمثيل‏های افسانه‏ای ريشه دارد. متأسفانه خوانندگان غربی از ميان اين آثار تنها با افسانه‏های "هزار و يکشب" آشنا هستند. ادبيات و فرهنگ ايران‏زمين و کل آن جريان‏هايی که بر بستر آن انسان غربی
تمدن مغرب‏زمين را بنا گذاشت، اغلب ناشناخته و گمنام است. صنعت جهانگردی تلاش می‏کند به‏طور سطحی بخشی از اين گنجينه را در اختيار عموم قرار دهد. بااين‏حال به‏هيچوجه نمی‏تواند خلايی را که در اين قلمرو به وجود آمده است پرکند و چه بسا گاه اطلاعاتی نادرست در اختيار عموم قرار می‏گيرد.
در مجموعه پسرک ورامينی اثر مسعود عطايی که تاکنون داستان‏هايش در اينجا و آنجا به چاپ رسيده است، شيوه روايت باستانی مشرق‏زمين را بازمی‏يابيم. با وجود درونمايه‏ای امروزی و با وجود طرح مشکلات معاصر، نويسنده به سبک و زبانی مستقل دست يافته که در مشرق‏زمين و به ويژه در ادب کهن ايران ريشه دارد و از اين نظر داستان‏های اين کتاب خواننده را سر ذوق می‏آورد.
پيش چشمان خواننده تصويری زيبا اما دست‏نيافتنی از موطن از دست‏رفته نويسنده قرار می‏گيرد که همواره در پيوند با خاطرات کودکی و نوجوانيش است. در اغلب داستان‏های اين کتاب غم غربت و اشتياق به بازگشت به وطن نمايان است. زبان نويسنده سهل است و ممتنع و مشحون از تعابير و تصاوير ساده. شوق نويسنده در روايت داستان از سطر سطر داستان‏ها و از تدقيق در جزئيات پيداست. واقعه در داستان‏ها پيش‏پاافتاده نيست. از اين نظر در هر داستان چيزی فراتر از يک قصه وجود دارد. داستان‏های اين کتاب تمثيل‏هايی هستند ماندگار. از مضامين داستان‏های اين کتاب می‏توان از دوستی، عشق، نفرت، ترديد و اميد نام برد و در مجموع اين کتاب سندی است بر توانايی نويسنده در ديدن و پرداختن به مضامينی که برای همگان ارجاع‏پذير است.
فضای داستان‏ها از يک سو از ماليخوليا نشان دارد و از سوی ديگر از شوخ‏طبعی نويسنده. با همان جمله آغازين داستان، خواننده خود را در ميان گود می‏يابد و در پايان پرسش‏هايی در ذهن او طرح می‏شود که او را به انديشه وامی‏دارد. انسان خردمند ايرانی از خودنمايی پرهيز می‏کند. در داستان‏های مسعود عطايی با وجود کوتاهی، طرحی از ابديت نقش بسته است. باور دارم که مجموعه داستان پسرک ورامينی راه شناخت فرهنگ کهن ايرانزمين را که تاکنون متأسفانه برای ما ناشناخته مانده است هموار ميکند.
برلين، فوريه 1990

جلال خالقی مطلق درباره کتاب بر با پسرک ورامينی مى نويسد

داستان‏هايی که در اين مجموعه از نظر خوانندگان ميگذرد، اثر خيال و خامهء يک پزشک است. اين نخستين بار نيست که دانشمندی ايرانی در كنار کار اصلی خود به نويسندگی و شاعری نيز ميپردازد. مشهورترين اين دانشمندان حکيم عمر خيام است که رشته اصلی او رياضيات و نجوم و نيز حکمت و پزشکی بود، ولی چون از کار اصلی خود دست ميکشيد، گهگاه رفع خستگی از کار روزانه را در غوطه‏ خوردن در هزارتوی انديشه‏ های فلسفی و جستجو در کلاف سردرگم زندگی مي‏جست که حاصل آن اشعاری بود کوتاه و پربار در قالب رباعی. در آن زمان، قصيده‏ سرايانی چون مجير بليقانی که "نه کرسی فلک را زير پای انديشه ميگذاشتند تا بوسه بر رکاب امير ارسلان زنند"، هيچ باور نداشتند که روزی نام آنها و نام شاعرانی استادتر از آنها فقط حاشيه ‏نشين کوچکی بر تاريخ ادبيات کشورشان شود، ولی شهرت عمر خيام با همين صد و اند رباعی از مرز ميهنش درگذرد و جهانی گردد. در همين روزگار ما نيز دانشمندانی که در کنار کار اصلی خود به داستان‏نويسی و شاعری و يا هنرهای ديگر پرداخته‏ اند کم نيستند.
کار اصلی آقای مسعود عطايی نيز پزشکی است و داستان‏نويسی سرگرمی ايام فراغت اوست. داستان‏هايی که در اين مجموعه ميخوانيم و در اصل همه به زبان آلمانی نوشته شده ‏اند، البته همه يکدست نيستند. برخی از آنها مانند داستان "يادداشت زير برف‏ پاک‏ کن" ساده و روان و مهيج نوشته شده ‏اند و از نمک طنز برخوردارند. اصولا مهارت نويسنده بيشتر در توصيف ماجراهای ساده و طنزآميز است. با اينحال نويسنده ما دارای احساسات رقيقی نيز هست و اين احساسات، او را در پی آفرينش داستانهايی که در آنها دوستی و مهر و عشق نقش اساسی دارند کشانده ‏اند. با اينحال دقت در بن‏مايه برخی از داستان‏های ديگر، همچون "آوايی از اعماق" و "عشق مادر" نشان ميدهد که نويسنده از نيروی خيال در واقعه ‏سازی که از اسباب مهم داستان‏نويسی است بخوبی برخوردار است و خلاف آنچه در برخی از داستان‏های ادبيات معاصر فارسی ديده ميشود "مبهم ‏بافی" را به نام "رئاليسم جادويی" جانشين "رويداد رئال" نميکند.
از آقای مسعود عطايی جز کتاب حاضر، به زبان آلمانی مجموعه ديگری از داستان‏های کوتاه با عنوان "بر بالهای خيال" و چند مجموعه شعر با عنوان‏های "چکامه‏ های غربت" و "شعله‏ های پاييزی" نيز انتشار يافته است. ايشان همچنين تاکنون چندين آهنگ موسيقی و تصنيف ساخته ‏اند و نشان داده ‏اند که در ميدان هنر پهلوانی همه سر حريف ‏اند. ولی آنچه او را واقعاً با پهلوانان حماسی ما مرتبط ميسازد، مهر او به ميهن او ايران است. مهری که همچون رگ سرخ در تن بسياری از داستان‏ها و سروده ‏های او دويده است. باشد که اين رگ سرخ هميشه از دل ايشان سرچشمه گيرد و از خامه ايشان بر روی کاغذ روانه گردد !
جلال خالقی مطلق
هامبورگ ژولای 2001 م

ژاله اصفهانى درباره کتاب شعله هاى پاييزى مى نويسد

حدود بیست و پنج سال پیش در هامبورگ در منزل یکی از دوستان ِ قدیمی ام نشسته بودم . دوستم گوشی تلفن را به من داد و گفت ،، از دوسلدورف تلفن می کنند ، با شما کار دارند . ،، گوشی را گرفتم ، صدائی از آن طرف زمزمه کرد : ،، به دامن شبها تا سحرم = ستاره بارد از چشم ترم ....،، یکی از آهنگهای خودم بود که حدود سی سال پیش در بیات ترک ساخته بودم وخانم پروین آنرا خوانده بود . این زمزمه همان و آشنا شدن با مردی چند بعدی ( قصه نویس ، شاعر ، آهنگساز ) به نام « دکتر مسعود عطائی » همان ! عطائی عاشق ایران ، عاشق زبان فارسی ، عاشق موسیقی اصیل ایرانیست ؛ به همین دلیل من همیشه به او می گویم : ,, تو پزشکی اما از مائی ! ،، مدتی است که شاهد بالندگی های متعدد ایشان در زمینه های هنری هستم و باید بگویم که مسعود عزیز مدارج بالاتری را در خلق شعر و داستانسرائی و موسیقی طی نموده است . شاهد بر این گفته سی دی جدید ایشان است با نام « آتش اشتیاق » با صدای گرم خانم « الهام » . این دیسک حاوی هشت آهنگ است که در هشت مایه و دستگاه مختلف ساخته شده اند گر چه در باره ی آ فرینش های هنری مسعود عطائی گفتنی کم نیست ولی به همین مختصر اکتفاء نموده و برای این دوست هنرمندم، سلامتی و بهروزی از ایزد یکتا در خواست می نمایم . تهران دیماه 1386 همایون خّرم